Το υπουργείο Παιδείας δεν παρεμβαίνει στην αυτονομία   των ελληνικών δημοσίων πανεπιστημίων, για αυτό πρέπει να ακολουθηθεί η τυπική διαδικασία μέσω της γνώμης του πανεπιστημίου και της σύμφωνης γνώμης της ΕΘΑΑΕ, απάντησε ο υφυπουργός Παιδείας, αρμόδιος για τα ΑΕΙ, Νίκος Παπαϊωάννου, κατά τη σημερινή συζήτηση των δύο επίκαιρων ερωτήσεων των Βουλευτών Μ. Κατρίνη και Δ. Καλαματιανού, για τη λειτουργία πανεπιστημιακών τμημάτων στην Ηλεία.

"Η αναδιάταξη του ακαδημαϊκού χάρτη δεν είναι κάτι που ξεκινάει από την πολιτική ηγεσία, είναι μία συζήτηση που ξεκινάει από τα ίδια τα πανεπιστήμια, μαζί με την Εθνική Αρχή και σαφώς με την εθνική στρατηγική για την ανώτατη εκπαίδευση" ξεκαθάρισε ο υφυπουργός Παιδείας και υπογράμμισε τα εξής:  

ΔΠΘ και Ιόνιο: Έχουμε συγκεκριμένα παραδείγματα,   τώρα τελευταία, τόσο από το Ιόνιο Πανεπιστήμιο, όσο και από το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης με συγκεκριμένες αποφάσεις των Συγκλήτων και ταυτόχρονα θετική γνώμη της Εθνικής Αρχής Ανώτατης Εκπαίδευσης. Επροτάθησαν προγράμματα σπουδών, επροτάθησαν τμήματα, έγιναν προεδρικά διατάγματα και με βάση αυτά δόθηκαν θέσεις. Γιατί, όταν πάω να ιδρύσω ένα τμήμα, η ίδρυση πρέπει να συνεπάγεται και ειδική πρόβλεψη για οργανικές θέσεις, όχι μόνο διδακτικού ερευνητικού προσωπικού, αλλά και μελών ΕΤΕΠ, ΕΔΙΠ, ΕΕΠ ή και διοικητικού προσωπικού.

Πανεπιστήμιο Πατρών: Πρέπει να σεβαστούμε επιτέλους την ακαδημαϊκή δεοντολογία, να καταλάβουμε επιτέλους την αυτονομία των Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων. Σε όλη την Ευρώπη αυτό γίνεται. Σε καμία χώρα δεν παρεμβαίνει η Πολιτεία, για να ιδρύσει ή να μην ιδρύσει. Να συζητήσει, ναι. Να παροτρύνει, ναι. Αυτό είναι κάτι το οποίο έχουμε κάνει και σε σχέση με το Πανεπιστήμιο Πατρών. Και νομίζω πολύ καλά γνωρίζετε ότι και το Πανεπιστήμιο Πατρών έχει εκπονήσει μία μελέτη βιωσιμότητας και παρουσίας τμημάτων στον Νομό Ηλείας, κάτι το οποίο είναι υπό διαβούλευση. Και οπωσδήποτε η οποιαδήποτε γνώμη θα πρέπει σύμφωνα με το άρθρο 5 του ν.4957,   να σχετίζεται με εξυπηρέτηση συγκεκριμένων αναγκών για την ανώτατη εκπαίδευση,  των αναγκών εξέλιξης της έρευνας και της επιστήμης, δηλαδή με καθαρά ακαδημαϊκά χαρακτηριστικά, με την καλλιέργεια νέων επιστημονικών, καλλιτεχνικών και τεχνολογικών πεδίων, με την ενίσχυση πεδίων διεπιστημονικού χαρακτήρα και την καλύτερη σύνδεση της ανώτατης εκπαίδευσης με την αγορά εργασίας.

Πολυπαραγοντική διαδικασία: Η ίδρυση μιας σχολής ή ενός τμήματος είναι μια πολυπαραγοντική διαδικασία, στην οποία πρέπει να ληφθούν υπ’ όψιν πολλές και διαφορετικές παράμετροι. Πρόκειται για μια απόφαση που πρέπει να τεκμηριώνεται επιστημονικά, να συνάδει με τον εθνικό ακαδημαϊκό χάρτη και να διασφαλίζει το κυριότερο -και είμαι κάθετος σ’ αυτό- ποιότητα σπουδών, βιωσιμότητα και κοινωνική ανταποδοτικότητα.

Η  ανωτατοποίηση των ΤΕΙ: Εκείνο που έχει ιδιαίτερη σημασία   είναι ότι το δημόσιο ελληνικό Πανεπιστήμιο έχει την αυτονομία του. Ας αναπτύξει τις απόψεις του, τις θέσεις του, να τις τεκμηριώσει ακαδημαϊκά, κοινωνικά, οικονομικά σε σχέση με την όποια βιωσιμότητα ενός τμήματος. Διότι θα θυμηθώ εκείνη την περιβόητη ανωτατοποίηση των Τεχνολογικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων το 2019 και το 2020. Σε ό, τι με αφορά, γιατί ήμουν και πρύτανης τότε, δεν λέω αν ήταν καλά τα ΑΤΕΙ, για να γίνουν ΑΕΙ. Δεν ακολουθήθηκε καμία ακαδημαϊκή διαδικασία. Αν θυμάστε καλά, τότε είχαμε δεκατρία Τμήματα Γεωπονίας στην Ελλάδα, ως Πανεπιστημιακά Τμήματα, που κανείς δεν θα διαφωνήσει ότι δεν χρειάζονταν. Δεκατρία Τμήματα Γεωπονίας σε όλη την Ελλάδα; Κάτι, λοιπόν, έπρεπε να γίνει. 

Ρεπορτάζ: Χ. Σιακαβάρας