Οκτώ ΑΝ και δύο υποθετικές απαντήσεις για τους τελικούς πίνακες Συντονιστών Εκπαιδευτικού Έργου

"Θα έπρεπε να γίνουν: σύννομα, ουσιαστικά κι όχι τυπικά, με αξιοπρέπεια, με συνέπεια, με διαύγεια και κυρίως, χωρίς καμιά υφέρπουσα πολιτική νοσηρότητα και σκοπιμότητα"

ΡΕΠΟΡΤΑΖ ESOS

Δρ. Δεληγιάννη Ευφροσύνη Εριέττα, τ. Σχολική Σύμβουλος Φιλολόγων Α΄Αθήνας
1.    Πώς θα ήταν ο τελικός πίνακας των Συντονιστών Εκπαιδευτικού Έργου, αν οι υποψήφιοι είχαν κριθεί από Κεντρικά Συμβούλια και όχι –για πρώτη φορά στην ιστορία της Εκπαίδευσης- από Περιφερειακά Συμβούλια Επιλογής στελεχωμένα με Πρoέδρους Περιφερειακούς Διευθυντές Εκπαίδευσης και μέλη πρόσωπα με διοικητικά καθήκοντα;

2.    Πώς θα ήταν ο τελικός πίνακας των Συντονιστών Εκπαιδευτικού Έργου, αν οι υποψήφιοι δεν είχαν κριθεί από Συμβούλια με μέλη τα οποία σε αρκετές περιπτώσεις είχαν επιστημονικά προσόντα που υπολείπονταν των προσόντων των υποψηφίων;
3.    Πώς θα ήταν ο τελικός πίνακας των Συντονιστών Εκπαιδευτικού Έργου, αν οι υποψήφιοι είχαν κριθεί από Συμβούλια και κριτές ειδικούς επί του αντικειμένου και αντίστοιχων ειδικοτήτων με τους κρινόμενους;
4.    Πώς θα ήταν ο τελικός πίνακας των Συντονιστών Εκπαιδευτικού Έργου, αν στη μοριοδότηση των επιστημονικών προσόντων εφαρμοζόταν, όπως συμβαίνει σε όλο το ελληνικό Δημόσιο, το άρθρο 85 του Υπαλληλικού Κώδικα που με τις τροποποιήσεις του μοριοδοτεί ή ΩΣ ΔΥΟ Μεταπτυχιακούς τίτλους ή ΜΟΝΟ ΕΝΑ  Διδακτορικό τίτλο, (σύμφωνα με το Νόμο 3528/2007 και τις αντίστοιχες τροποποιήσεις του με τους Νόμους 4369/2016, Άρθρο 29 και 4464/2017, Άρθρο 2) και όχι ΑΘΡΟΙΣΤΙΚΑ ένα μεταπτυχιακό και ένα διδακτορικό... και μάλιστα, συναφούς αντικειμένου;
5.    Πώς θα ήταν ο τελικός πίνακας των Συντονιστών  Έκπαιδευτικού Έργου, αν η μοριοδότηση των συνεντεύξεων δεν ήταν τόσο υψηλή, σχεδόν ανάλογη μ’ εκείνη των «αντικειμενικών» επιστημονικών προσόντων;
6.    Πώς θα ήταν ο τελικός πίνακας των Συντονιστών Έκπαιδευτικού Έργου, αν η «δομημένη» συνεντεύξη δεν περιελάμβανε και ερωτήσεις του τύπου: «Ποια είναι η γνώμη σας για το νόμο περί δημιουργίας των ΠΕΚΕΣ»... ενώ ο υποψήφιος κρινόταν για  την εφαρμογή αυτού ακριβώς του νόμου και ακριβώς για τη στελέχωση των ΠΕΚΕΣ;
7.    Πώς θα ήταν ο τελικός πίνακας των Συντονιστών Εκπαιδευτικού Έργου, αν δεν υπήρχαν Περιφέρειες όπου οι αιρετοί διαμαρτυρήθηκαν -και μάλιστα δημοσίως- για τις τόσες ενστάσεις των υποψηφίων ή και αποχώρησαν από τη διαδικασία για να μη νομιμοποιήσουν με την παρουσία τους όλα τα κενά και την προχειρότητα που παρουσίαζε και για να προστατέψουν τους υποψήφιους συναδέλφους;
8.    Πώς θα ήταν ο τελικός πίνακας των Συντονιστών Εκπαιδευτικού Έργου, αν δεν αποκλείονταν από τη διαδικασία -για τελείως τυπικούς λόγους ή παραλείψεις σε δικαιολογητικά -τα οποία, ας σημειωθεί, ότι διόρθωσαν ή προσέθεσαν κατά τη φάση των ενστάσεων- υποψήφιοι  που μέχρι την προηγούμενη μέρα έφερναν εις πέρας με απίστευτο κόπο και αίσθηση ευθύνης, διαδικασίες εξαιρετικά δύσκολες και εξαντλητικές (όπως οι Πανελλήνιες εξετάσεις π.χ.) που τους τις είχε αναθέσει η πολιτεία με βεβαιότητα, ακριβώς λόγω των αυξημένων  προσόντων τους;
-Θέλετε να μάθετε πώς θα ήταν ;
-Τα πάνω - κάτω θα ήταν: Ο πρώτος θα ήταν τέταρτος, ο δεύτερος  θα ήταν δέκατος, ο τρίτος θα ήταν ο όγδοος, οι «χαμηλομοριοδοτηθέντες» στα επιστημονικά προσόντα, σίγουρα δε θα ήταν μέσα στους τοποθετηθέντες, οι ισοβαθμήσαντες στα επιστημονικά προσόντα θα ισοβαθμούσαν και μετά τη συνέντευξη... ή τουλάχιστον δε θα απείχαν τόσο πολύ μεταξύ τους.
Όσο για πολλούς από τους υποψηφίους που τελικά ΔΕΝ τοποθετήθηκαν, είναι σχεδόν βέβαιο ότι δε θα είχαν απορριφθεί, αλλά κι αν είχαν, δε θα ήταν ούτε στο ελάχιστο απογοητευμένοι, γιατί θα ήξεραν ότι όλα θα είχαν γίνει όπως, ακριβώς, θα έπρεπε να γίνουν: σύννομα, ουσιαστικά κι όχι τυπικά, με αξιοπρέπεια, με συνέπεια, με διαύγεια και  κυρίως, χωρίς καμιά υφέρπουσα πολιτική νοσηρότητα και σκοπιμότητα.